۲۸ژوئیه ۲۰۲۵ - چربی های ظریف درون بافت گوشت گاو که ظاهری "مرمری" به آن می دهند، معیاری بصری برای عطر و طعم عالی برای علاقمندان گوشت به شمار می آید. اما اکنون یک مطالعه ی جدید نشان می دهد همین الگو از چربی در عضلات بدن انسان ممکن است هشدار دهنده باشد.
این وضعیت که با عنوان چربی داخل عضلانی یا IMAT شناخته می شود، مدت‌هاست از سوی دانشمندان به عنوان شاخصی قوی برای سلامت ضعیف شناخته شده است. این حالت با طیف وسیعی از بیماری ها از جمله چاقی، دیابت نوع ۲، اختلالات عصبی-عضلانی (از جمله دیستروفی عضلانی دوشن) و بیماری‌های نورودژنراتیو نظیر ALSارتباط دارد. در مواردی، حتی پزشکان می توانند روند پیشرفت بیماری را با بررسی میزان چربی موجود در بافت عضله رصد کنند.
دکتر دانیل کوپینکه، دانشیار دپارتمان داروشناسی و درمان‌شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه فلوریدا، گفت: "ما می خواستیم دقیقاً بفهمیمIMAT چه نقشی در سلامت عضله دارد. حالا شواهدی عملکردی در دست داریم که نشان می دهند این چربی به طور فعال باعث تضعیف عملکرد عضله می شود."
این مطالعه نشان داد که چربی داخل‌عضله مانند یک مانع فیزیکی عمل می کند و فرآیند ترمیم و بازسازی طبیعی که پس از آسیب عضله رخ می دهد را مختل می سازد. تیم دکتر کوپینکه یک مدل ژنتیکی به نام mFATBLOCK را برای بررسی نقش مخرب چربی داخل‌عضله (IMAT) توسعه داد. هدف مدل ژنتیکیmFATBLOCK ، جلوگیری از تجمع این نوع چربی در نواحی آسیب دیده ی عضله بود. با حذف چربی، پژوهشگران توانستند نشان دهند که این چربی مانند مانعی فیزیکی عمل کرده و روند طبیعی بازسازی عضله را مختل می کند، در نتیجه فیبرهای عضلانی کوچک تر و ضعیف تری تشکیل می شوند.mFATBLOCK شرایطی را فراهم کرد که در آن عضله بتواند بدون حضور چربی ترمیم شود، و این مقایسه عملکردی نشان داد عضلات بدون چربی قدرت و ساختار بهتری دارند. این مدل نه تنها نقشIMAT را به عنوان یک نشانه بیماری، بلکه به عنوان یک عامل فعال در تضعیف عملکرد عضله اثبات کرد. محققان نوشتند: این مدل می تواند راه را برای درمان‌های نوین بیماری‌های عضلانی و کاهش قدرت ناشی از سالمندی هموار سازد.
دکتر کوپینکه با سابقه ی علمی زیست‌شناسی رشد، ژنتیک موش، زیست شناسی سلول های بنیادی و بازسازی عضله، توضیح داد: "نفوذ چربی در بین فیبرهای عضلانی دقیقاً منجر به کاهش قدرت عضله می شود.عضلاتی که با چربی درگیر بودند توانایی تولید نیرویی برابر با عضلات سالم و بدون چربی را نداشتند".
یکی از استعاره هایی که دانشجویانش از آن استفاده می کنند، آتش سوزی جنگل است. وقتی همه چیز سوخته و می خواهید درختان جدید رشد کنند، وجود یک صخره مانع رشد است. هر جا صخره ای باشد، درخت نمی تواند جوانه بزند یا رشد کند. به همین ترتیب، در هر جایی که سلول‌های چربی وجود داشته باشند، فیبرهای عضله نمی توانند رشد کنند. جالب اینکه اگر جلوی رشد سلول های چربی گرفته نشود، بافت چربی ممکن است تا ۱۲ درصد از کل عضله را اشغال کند.
اما این بدان معنا نیست که افراد در تغییر وزن خود ناامید باشند. درست مانند اضافه وزن، کاهش وزن نیز وابسته به عدم تعادل انرژی است- یعنی سوزاندن انرژی بیشتر نسبت به مصرف آن، که معمولاً از طریق رژیم غذایی و ورزش ممکن است. خبر خوب آن است که روش کاهش چربی داخل عضله دقیقاً همان روش کاهش وزن کلی است: ایجاد تعادل منفی انرژی. با مصرف انرژی بیشتر از میزان دریافتی، بدن مجبور به کوچک کردن سلول های چربی اش می شود- از جمله آن هایی که درون عضله قرار دارند- و این مسیر را برای بازسازی و رشد عضله ها باز می کند.
دکتر کوپینکه گفت:"اگر مساحتی که سلول های چربی در عضله اشغال می کنند کوچک تر شود، فیبرهای عضلانی فضای بیشتری برای رشد خواهند داشت. شما می توانید سلول های چربی تان را کوچک کنید. بر اساس آنچه یافته ایم، گمان می کنیم اگر فضای اشغال شده توسط چربی در عضله کمتر شود، فیبرهای عضله بهتر رشد خواهند کرد."
این یافته ها می توانند درک کنونی در زمینه تأثیر چربی بر بیماری‌های عضلانی و سالمندی را اساساً دگرگون سازند و پیامدهای مهمی برای درمان های فعلی آسیب‌های شدید عضلانی و بیماری های مزمن مانند دیستروفی عضلانی یا کاهش عضله ناشی از سن داشته باشند.
در پایان، دکتر کوپینکه گفت:"با باز کردن مسیر فیبرهای عضلانی برای ترمیم صحیح، ممکن است بتوانیم عملکرد را بازیابی کرده و قدرت عضلات را در میلیون ها نفر که از این شرایط ناتوان کننده رنج می برند، بهبود ببخشیم."
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20250728/Marbling-of-fat-inside-muscles-found-to-block-healing-and-weaken-strength.aspx